خانه / fb / کتاب سیاست نبوی

کتاب سیاست نبوی

حضرت محمد(ص)، پیامبر گرامی اسلام، ‌‌در نخستین ‌روزهای ‌ورود به ‌مدینه‌ علاوه ‌بر آموزش ‌و تربیت، ‌شخصاً به ‌رتق‌‌و‌فتق ‌امور و ادارۀ ‌تمام ‌شئون ‌زندگی ‌و حیات‌ امت‌ اسلامی‌ پرداخت‌، و زعامت ‌سیاسی ‌جامعه ‌را به ‌عهده ‌گرفت. او ‌در جزیرة‌العرب‌ که ‌هیچ‌گونه ‌دولت ‌و حکومتی‌ در آن ‌وجود نداشت ‌و تنها نظام ‌قبیلگی ‌مبتنی ‌بر تعصب‌های ‌قومی ‌و عصبیت‌های ‌جاهلی، ‌بر اعراب ‌بدوی‌ آنجا حاکم ‌بود، نخستین ‌دولت ‌اسلامی ‌را پی‌ریزی‌ و تأسیس ‌نمود، با این وجود برخی از متفکران و حتی تعدادی از نظریه­پردازان مسلمان بر این باورند که حضرت پیامبر(ص)اساساً هیچ­گونه حکومتی تشکیل نداد؛ علی عبدالرازق، نویسندۀ مصری، ضمن ارائۀ نظریۀ جدایی دین از سیاست می‌گوید: «آن وحدتی هم که در زمان پیامبر(ص)به وجود آمد، به هیچ‌نحو وحدت سیاسی نبود و اساساً هیچ­گونه معنی و مفهومی از دولت و حکومت نداشت». ولی ‌مسئلۀ تشکیل در اسناد تاریخی ‌آشکار است و‌ حتی ‌مستشرقان ‌و علمای غرب‌ هم‌ به آن اشاره کرده‌اند، دانشمند ایتالیایی،‌ نلینو، می‌گوید: «‌حضرت ‌محمد(ص)در یک‌ زمان، ‌دین‌ و دولت ‌را پایه‌گذاری‌ کرد و گسترۀ ‌این ‌دو، در دوران ‌زندگی‌اش ‌همسان ‌بود»، و به قول ‌توماس آرنولد: «پیامبر خدا‌(ص)هم ‌رئیس‌ دین ‌بود و هم ‌رئیس ‌دولت‌». ‌پیامبر(ص)‌به‌منظور تحقق ‌بخشیدن ‌به ‌شئون ‌سه­‌گانۀ ‌خویش‌ به‌ویژه ‌دو شأن ‌مهم ‌زعامت ‌سیاسی‌ و قضاوت ‌و داوری، ‌ناگزیر به ‌تشکیل ‌دولت ‌و حکومت ‌بود؛ و لذا به ‌محض‌ ورود به ‌مدینه‌، این ‌شهر را به ‌عنوان مرکز ‌کشور اسلام ‌قرار داد و به ‌عنوان ‌حاکم‌ و زمامدار تصدی‌ امور جامعه ‌را عهده‌دار شد. وی ‌ابتدا قراردادی ‌را بین گروه‌ها و قبایل ‌‌مختلف‌ قومی و مذهبی ‌منعقد نمود که ‌به‌ «میثاقِ مدینه‌» معروف ‌شد و ‌در آغاز ایجاد دولت ‌اسلامی‌ به عنوان ‌قانون ‌اساسی آن دولت به شمار می‌رفت‌، آن حضرت ‌فرمانروایانی‌ برای ‌مناطق ‌و ایالات‌ تعیین کرد ‌و به آن­ها گسیل ‌داشت‌؛ و قضاتی ‌در شهرهای مختلف تعیین و نصب کرد، حدود الهی را اجراکرد، هدایت و تنظیم اقتصاد جامعه را برعهده گرفت و افرادی برای جمع‌‌آوری مالیات‌ منصوب‌ کرد‌، به اعزام نماینده و پیک سیاسی به کشورهای گوناگون مبادرت‌ نمود. درمجموع اقدام پیامبر(ص)در امور یادشده در جهت مدیریت جامعه و هدایت امور عمومی و زندگی دنیوی مسلمانان بود که می‌توان از آن به تحقق اولین دولت اسلامی به دست حضرت رسول اکرم(ص)‌در شبه­جزیره عربستان تعبیر نمود، در عین حال برای روشن‌تر شدن مطلب، طرح پرسشی مبنی بر تعریف دولت و ویژگی‌های‌آن ‌از منظر دانشمندان علوم سیاسی و همین­طور مهم­ترین اقدامات اساسی پیامبر(ص)برای پی‌ریزی دولت اسلامی در جزیرة‌العرب با توجه به پاسخ سؤال مذکور مناسب به‌نظر می‌رسد.
راهنمای خرید و مطالعه نسخه الکترونیک

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

کتاب حقوق‎ زن

معنای‌ دلیل‌، علت‌ و حکمت‌ حکم‌ شرعی‌ چیست‌ و این‌ها چه‌ فرقی‌ با یکدیگر دارند؟ در مورد احکام‌ دینی‌ از سه‌ دیدگاه‌ مختلف‌ می‌توان‌ بحث‌ کرد: أ. گاه‌ از دلیل‌ حکم‌ پرسیده‌ می‌شود. مثلاً اگر کسی‌ بپرسد دلیل‌ وجوب‌ نماز بر یک‌ مسلمان‌ چیست‌، در پاسخ‌ می‌شنود که‌ دلیل‌ یا مدرک‌ یا مستند این ‌حکم‌، آیۀ‌ شریفه‌ «یا ایها الذین‌ آمنوا أقیموا الصلاة‌» است‌. منابع‌ احکام‌ فقهی‌ یا انواع‌ ادله فقهی‌ عبارتند از: ۱. کتاب‌ الاهی‌ ۲. گفتار، کردار و امضای‌ معصومین‌(ع) ۳. اجماع‌ فقها با شرایطی‌ خاص‌ که‌ در اصول‌ فقه‌ مشخص‌ شده‌ است‌. ۴. عقل‌ با شرایطی‌ که‌ در محل‌ خودش‌ آمده‌ است‌. به‌ عبارت‌ دیگر هر حکم‌ شرعی‌ که‌ در رساله‌های‌ عملیه و در فقه‌ شیعه ‌آمده‌ است‌، دلیلش‌ در یکی‌ از این‌ چهار منبع‌ یافت‌ می‌شود. ب‌. گاه‌ ممکن‌ است‌ از علت‌ وضع‌ حکمی‌ شرعی‌ پرسیده‌ شود، مانند این‎که چرا ما باید نماز بخوانیم‌ و علت‌ تامّه جعل‌ این‌ تکلیف‌ بر ما چیست‌؟ در پاسخ‌ به‌ این‌ نوع‌ پرسش‌ این‌ گونه‌ پاسخ‌ داده‌ می‌شود علت‌ ـ به‌ معنای‌ دقیق‌ عقلی‌ آن‌ ـ همۀ‌ احکام‌ شرعی‌ و الاهی‌ و واضع‌ آن‌ها اراده خداوند است‌. ار..

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *